(طلبه، کتاب فقهش را مقابلش باز کرده و مشغول خواندن است، نام درس از قضا: "وقت نماز")

(یکی از اهالی منزل هم همان اطراف است!)


_ ببین ینی چی که میگن نماز صبو باید وقتی خوند که آسمون تاریکه و میشه ستاره ها رو توش پیدا کرد؟

_ _ اااا(طلبه فکر میکند!)، ببین ما برا هرنمازی چند تا وقت داریم: وقت فضیلت، مشترک و مخصوص، حالا وقت فضیلت نماز صبح دقیقا تا روششن شدن هواست و بعدش گرچه نماز قضا نیست اما دیگه از فضیلت رد شده...


(فرد پرسشگر سری تکان میدهد و انگار که قانع شده، مشغول کارهای خودش میشود. چند لحظه بعد،انگار که چیز تازه ای یادش آمده باشد میگوید:)


_ پس چرا خودت واسه نماز صبح انقدر دیر بیدار میشی؟!مگه این چیزا رو نمیدونی؟!



و اینجاست که طلبه له میشود!!!


بی هیچ حرفی :

 قال الله تعالى :  يَا أَيُّهَا الَذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لا تَفْعَلُونَ * كَبُرَ مَقْتاً عِندَاللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لا تَفْعَلُونَ [سورة الصف : 2-3]



"الزاما این متن ها تجربه شخصی نیست، گرچه واقعی است