بسم الله الرحمن الرحیم
- سریالی که شب ها نشان میدهد را میبینی؟ دست روی عجب نکته ای گذاشته است.کی جرئتش را داشت؟
-- راست میگویی،دست روی عجب نکته ای گذاشته،اما کم مانده همان اعتقادات کج دار و مریز مردم را هم نابود کند و جایش تردید و بلاتکلیفی تحویلشان دهد.
- ورود به اینجور بحث ها،جرئت میخواهد.بدون اشکال هم نمیشود،به هر حال طرح چنین مسائلی نیاز جامعه است.
-- کدام جامعه؟نکند منظورت همان چند نفر پایتخت نشینی هستند که بقیه ملت هم مجبورند مشکل آنها را داشته باشند؟! چه کسی گفته این نیاز جامعه است؟ اصلاً از کجا معلوم نتیجه عکس ندهد؟
- مشکلات مردم به هم سرایت میکند.چه بهتر که پیشگیری شود.باید پیام های اخلاقی را به مردم رساند،اینکه دیگر از نکات مثبت سریال است!
-- حالا فرض میگیریم که تو درست میگویی و سوژه مشکلی ندارد.اما راهبرد سریال پر از ایراد است.پیام های اخلاقی دانه درشت که اینطوری به خورد جوان های ما نمیرود.مستقیم و رودررو! گستاخ ترشان میکند و چه بسا،معکوس،واکسینه شان.ظرافت به خرج دادن و در پرده حرف زدن است که تاثیر گذاری را چندبرابر میکند.البته هرچیز جای خودش جواب میدهد،رسانه داری هم، هنر میخواهد.
-خُب،گاهی رو حرف زدن میشود ضرورت،چه اشکالی دارد بیان مستقیم؟مثل حرفهای یک پزشک متخصص.
-- اشکال شرعی که ندارد!اما کاراکترهای مثبت تیغ دولبه اند،اگر قابل باور نباشند،حرف حقشان میشود دست و پاگیر،چندش آور.اینجور مواقع اعتماد سازی حرف اول را میزند که متاسفانه شخصیت های این سریال در این..
- "الو پدر جان،سلام چند لحظه گوشی.." ببین،بعداً راجع بهش صحبت میکنیم " الو بابا،من نزدیک ِ .."
.
.
.
در جواب کامنت جناب "یکی از شما" از سری کامنت های رسیده!:
سلام علیکم و رحمه الله.
خدا هم مد نظر هست انشاالله..
اول اینکه یک متن نشان دهنده همه عقاید نویسنده نیست.بلکه او گزینش میکند و بنا بر نگاه خود یا نیاز مخاطب بخشی از آن را مینویسد.
پس هنوز هم ایراداتی هست که بیان نشده و البته مزیاتی. و اساسا مگر میشود بگوییم این سریال نکته مثبت ندارد؟!
و اما چند نکته را میگوم تا برداشت شما چه باشد..
1.عرض این جانب و دیگر منتقدین هم عقیده،این نیست که شخصیت عمو رضا یا محسن (به عنوان شخصیت های مثبت) در جامعه نیستند یا از خلا آمده اند، که بحث بر سر باور پذیر بودن یا نبودن این افراد است حداقل برای جوانی که هنوز شخصیتی خاکستری دارد و کامل روحیات منفی گرایانه ندارد و برای خانواده ای که قرار است الگو گیری کنند،آن هم الگوی درست و حسابی.وقتی این الگو نمیتواند ارتباط بگیرد چطور میتواند الگو بشود؟!کسی که حق به جانب است،کسی که با یک نصیحت پدرانه و عمویانه همه را هدایت میکند و همه چیز را رتق و فتق.به نظر شما نگاه خانواده به بحث تربیتی عجولانه و ساده انگارانه نمیشود؟!
2.قضاوت بیجا مانع کسب است!متاسفانه دور و بر ما هم هستند کسانی که مشکلات اینچنینی دارند و خود ما هم رفقایی اینچنینی داشتیم وداریم و از نزدیک میدیدم و میبینیم.قبلا بیشتر و حالا کمتر.
دوستان صمیمی ما و دم خورهامان الحمدلله یک اند و پاک اما دوستان دیگری هم داریم که مثل ما فکر نمیکنند پس همچین هم ندیده نیستیم!
اگر میگویم تهران و تهرانی ها،علاوه بر اینکه تجمعشان در این مسائل را میبینیم،روحیه "تهرانی" را هم مد نظر داریم.روحیه ای که به خیلی جاها سرایت کرده و به خیلی جاها تر، نکرده!چه بسا مشهد هم که شهر بزرگی است و اتفاقا کلان شهر هم هستند این مشکلات را داشته باشد اما این مسئله آنقدر فراگیر نیست.اتفاقا من فکر میکنم ما داریم خودمان را میبینیم و دور و برمان را.توی انتخابات معلوم شد قشری که این نوع چیزها مسئله و اولویتشان نیست کم که نیستند،خیلی هم زیادند.حالا اگر فرض بگیریم رابطه دختر و پسر همه جا هست،اما همین هم قبحی دارد برای خودش.همه جا این مدلی نیست و انگار دارند در این سریال شیوه میدهند به مردم!
یک حرفی هم این وسطها زدید که شدیدا برایم عجیب بود "به هر حال اون همه ادم هدفی داشتند و زحمت کشیدند بیکار که نبودندا!!!!"
اولا اینکه مگر کسی منکر تلاش های کسی شد؟!آیا ما گفتیم مثل آب خوردن فیلم پر ایراد ساختند؟!یا گفتیم فیلم ساختند اما مشکل دار،با بی دقتی،با بی ظرافتی.تلاش و داشتن انگیزه و هدف در دل فیلم ساختن گنجانده شده.به خاطر تمام اهداف مقدسشان هم اجرشان با خدا.
اما انتقاد تیزه،برنده است،با گل و بلبل که نمیشود اصلاح کرد.باز هم به چند خط اول رجوع کنید.
و اما،آیا سالانه که این همه فیلم سینمایی با موضوع و پردازش به درد نخور ساخته میشود هدف و تلاشی پشت سرش نیست ؟ باید سکوت کرد و به احترام سازندگانش لال شد؟!
درباره عینکی هم که عرض کردید باید بگم"بنده یک عینک طبی دارم که آن هم هیچ وقت خدا سالم نیست!و اون هم برای بهتر دیدنه نه مصنوعی دیدن.عادت کرده ام به پدیده ها با چشمهای خودم نگاه کنم و این از وقتی قوت گرفته که شنیدم حضرت آقا گفتند" رسا بگيد.واضح بگيد.مبين بگيد.اون چه رو كه ميفهميد.هيچ انتظار نيست، حق هم نيست كه انتظار باشه كسي بر خلاف فهميده خودش حرف بزنه.ولي اوني كه فهميديد رو بگيد و سعي هم بكنيد اون چيزي كه ميگيد درست باشه."
با این حال این قضیه ای که فرمودید" اما از تو توقع نداشتم...."هم منتفی میشود.
یا حرفهایی که از سر جهل میگفتمشان و فردا روز باید جواب پس بدهم برایشان یا حرفهایی که ...و البته گاهی هم دوکلمه حرف حساب..
،من همان ستیغ قدیمی هستم...وحالا ادامه ماجرا...!
!!!
نگاه میکنم،کلاه از سر عقلم فرو میغلتد. میفهمم هنوز تا تو فاصله هاست.باید بروم، نه،باید بیایم،به سوی تو،ای"ستیغ" سخت دست یافتنی ام..