رمضانانه(10)
بسم الله
"توبه یک امری نیست که انسان بالفظ "اتوب الی الله" کارش درست بشود!
ندامت است.این ندامت به این زودی ها نمی آید.
برای یک اشخاصی که پنجاه سال غیبت کرده،پنجاه[سال] فحش داده،
ریشش را سفید کرده در فحش و غیبت!
او نمیتواند،او تا آخر عمر مبتلاست.."
.
.
چشمم که به این جمله افتاد،لبخندی نشست گوشه لبم وبعد یک نفس راحت که"خدا رو شکر،اینبار امام با من نبود!"
کو تا پنجاه سالگی،هنوز کلی راه هست،کلی فرصت برای توبه،کلی فرصت برای جمع و جور کردن خودم و...
اما ثانیه ای نگذشت که چراغی گوشه ذهنم روشن و خاموش شد،تذکری که پشتم را لرزاند که هیچ،لبخند گوشه لبم را هم خشکاند!
"نکند همان شیطانی که آن پیر گناهکار را تا آن سن کشانده،همو،همین خنده گوشه لب من باشد؟!"
"نکند به فاصله پلک زدنی و شاید کمتر،ببینم من همان پیر پنجاه ساله گناهکارم..."
.
.
الهی "اعوذ بک من الشر الشیطان الرجیم..."
ــ هرکس که در روز بسیار گرم برای برای خدا روزه بگیرد و تشنه شود خداوند هزار فرشته را میگمارد تا دست به چهره او بکشند و او را بشارت دهند تا هنگامی که افطار کند.(امام صادق علیه السلام)
ــ توجهِ دعای روز دهم" تا به حال چند بار به ژرفای توکل دست پیدا کرده ام؟"(اجعلنی فیه من المتوکلین علیک)
ــ بیان امام:سخنرانی در جمع طلاب نجف
نگاه میکنم،کلاه از سر عقلم فرو میغلتد. میفهمم هنوز تا تو فاصله هاست.باید بروم، نه،باید بیایم،به سوی تو،ای"ستیغ" سخت دست یافتنی ام..