واعس!
سلام.
این مطلب و مطلب قبل( بازگشت و واعس)،مطالبی هستند که در وبلاگ قبلی مجالی برای دیده شدنشان نماند و وبلاگ هک شد.به همین خاطر آنها را دوباره در اینجا گذاشتم.
"چگونه میتوان در عصر غیبت یک انسان وظیفه مند بود؟اصلا وظایف ما در این زمان چیست؟"
سوال پربسامد،کلیشه ای و البته همچنان برای عده زیادی، بی جواب مانده ای که اگر بحثی از مهدویت در میان باشد،مطرح نشدن آن،تقریبا بعید است.
کارشناسان هم در بسترهای مختلف،جواب های متنوعی میدهند وهرکس به فراخور حال و روزش برداشتی میکند.
بنا ندارم تک تک آنها را بیان کنم یا نظرات شخصی ام را قالب افکار بقیه کنم،که نه علمش را دارم و نه عملش.
اما این را میدانم اگر انسان در این زمینه کلیات و مبانی را در اختیار داشته باشد وبا خودش لج نکند و اجازه خلوت با درونش را به خودش بدهد،میتواند به نتایجی برسد که هیچ عقل سلیمی نمیتواند به آن ظرافت و دقت اورا راهنمایی کند.
**
"فاعینونی بورع و اجتهاد و عفة و سداد"
و این از آن دست جمله های کلیدی است که با طرح کلیات تکلیف بسیاری از جزئیات را روشن میکند.
جمله ای از حضرت امیر(علیه السلام) که در ماجرای حضور درمهمانی اشراف خطاب به عثمان بن حنیف،فرماندار بصره،بیان شده است.
فارغ از جزئیاتی که از این کلام و قبل و بعد آن میتوان بیرون کشید،خودش نکته ایست که میتواند قفل ماجرای " عصر غیبت، وظیفه،راهکار و..."را تا حدود زیادی و با توجه به سعی مخاطب،باز کند.
اما به شرطها و شروطها و نه با تفسیرهای شخصی از این کلید واژه ها،که با دقت نظر و تامل و حتی تعلم نسبت به این اصول.
که بدانیم ورع و اجتهاد چیست و یا عفة و سداد به کدام حالات انسانی قابل اطلاق است؟
اما در یک نگاه کلی و به گفته علما:
حواس جمع انسان در همه حالات
احتیاط جهت دار داشتن نسبت به هرحرکتی که میخواهد انجام دهد
کلام و تخیل و فکر و پوشش وعلم و ...را در زیر تعریف عفت وارد کردن
سیمان کاری کردن روزنه های ورود شیطان
و...
از تفسیرهایی است که میتوان از کلام حضرت امیر داشت.
***
حالا با دانستن این موضوع،مطمئنیم که باز نمی پرسیم "چگونه میتوانیم در عصر غیبت به درستی وظایفمان را انجام دهیم؟اصلا وظایف ما در این زمان چیست؟" ؟!
این مطلب را نیمه شعبان نوشتم.
نگاه میکنم،کلاه از سر عقلم فرو میغلتد. میفهمم هنوز تا تو فاصله هاست.باید بروم، نه،باید بیایم،به سوی تو،ای"ستیغ" سخت دست یافتنی ام..